کلاه اوباش

کارخانه ها پارچه نبافته قوی را انتخاب می کنند. این پارچه سبک و نرم است اما در برابر پاره شدن مقاومت می کند. کارگران هر رول را برای یافتن سوراخ ها، لکه ها یا نقاط ضعیف بررسی می کنند.

ماشین‌ها پارچه را به دایره‌هایی با اندازه‌های مختلف برش می‌دهند که معمولاً از هفده تا بیست{0}}چهار اینچ عرض دارند. ماشین‌ها خیلی سریع برش می‌دهند تا اطمینان حاصل شود که همه درپوش‌ها یکنواخت به نظر می‌رسند.

کارگران پارچه را دراز می کنند تا صاف شود.
ماشین ها دایره های بی عیب و نقص را برش می دهند.
کارگران قطعات دارای خطا را حذف می کنند.

کلاه باید دارای یک نوار الاستیک باشد تا محکم شود. کارگران کش را در اطراف لبه کشیده و حرارت می دهند-آن را فشار می دهند تا به مواد بچسبد. دوخت را از بین می برد.

کارگران الاستیک را کش می دهند تا اطمینان حاصل شود که تمام اندازه های سر را در خود جای می دهد.
آنها باند را گرم می کنند-تا از جدا شدن آن جلوگیری کنند.
آنها باند را آزمایش می کنند تا اطمینان حاصل کنند که گیر نمی کند.
این فرآیند باعث می‌شود که کلاه‌های موپ، توری‌های مو سخت اما راحت باشند.

ماشین‌ها درپوش‌ها را جمع می‌کنند و به‌طور مرتب تا می‌کنند تا بتوانند به راحتی در بسته‌ها قرار گیرند. تا کردن آنها به طور منظم شمارش، ذخیره و حمل و نقل را برای کارگران آسان می کند.

کارگران کلاه را به درستی شکل می دهند.
ماشین ها آنها را به خوبی تا می کنند و روی هم می چینند.
آنها اطمینان حاصل می کنند که هر کلاه به یک شکل است.

کارگران قبل از بسته بندی همه وسایل ایمنی را به دقت بررسی می کنند. اگر یک کلاه پاره شود، بیش از حد کشیده شود یا غیر طبیعی به نظر برسد، آن را دور می اندازند.

پس از بررسی همه کلاه ها، کارگران آنها را در کیسه های 100 کلاهی قرار می دهند.